
Drukte meten is één ding. Weten wanneer je zelf in beeld bent, is een tweede. Het Responsible Sensing Lab probeerde in Amsterdam daarom iets uit wat je van een laptop kent. Een kap schoof voor de lens. Wie erlangs liep, kon met eigen ogen zien wanneer de camera dicht was. Bij de promenade mocht je de kap zelf voor een kwartier sluiten.
Een ander toestel op het terrein vergde juist werk van de mensen die wilden meten. Personeel moest eens per week een mechanisme opwinden om de camera volgens schema te laten draaien. Meestal gebeurde het tellen tijdens de piekuren. Het mechanisme gaf de beheerder elke week een concreet beslismoment. Was er nog een goede reden om voorbijgangers te tellen?
Bron